Αλλεργία στα Ζώα

Η αλλεργία στα ζώα είναι μια ανοσολογική αντίδραση σε πρωτεΐνες που παράγονται από τα ζώα και βρίσκονται κυρίως στα νεκρά κύτταρα του δέρματος, στο σάλιο και στα ούρα τους.

3 απλά βήματα για την

Αντιμετώπιση Αλλεργιών

1 Λήψη Ιστορικού

Συλλέγονται πληροφορίες σχετικά με το είδος των συμπτωμάτων, την διάρκεια και την χρονική κατανομή τους και γίνεται μία αρχική εκτίμηση της αλλεργικής πάθησης

2 Κλινική Εξέταση

Αναζητούνται χαρακτηριστικά ευρήματα που να μας κατευθύνουν προς μια αλλεργική πάθηση μέσα από την εξέταση του δέρματος, της μύτης και των πνευμόνων

3 Ειδικές Δοκιμασίες

Μέσω δερματικών και άλλων δοκιμασιών γίνεται διερεύνηση και διάγνωση της αλλεργικής πάθησης και προτείνεται η κατάλληλη θεραπεία

Αντιμετωπίστε τώρα

Αλλεργία στα Ζώα

Τι είναι η αλλεργία στα ζώα;

Η αλλεργία στα ζώα είναι μια ανοσολογική αντίδραση σε πρωτεΐνες που παράγονται από τα ζώα και βρίσκονται κυρίως στα νεκρά κύτταρα του δέρματος, στο σάλιο και στα ούρα τους. Δεν ευθύνεται το τρίχωμα ή τα φτερά από μόνα τους· απλώς λειτουργούν ως μεταφορείς των αλλεργιογόνων. Όταν τα αλλεργιογόνα εισπνέονται ή έρθουν σε επαφή με μάτια, μύτη ή δέρμα, το ανοσοποιητικό τα αντιμετωπίζει λανθασμένα ως απειλή και προκαλεί συμπτώματα.

Ποια ζώα προκαλούν πιο συχνά αλλεργία;

Οι γάτες και οι σκύλοι είναι τα πιο συχνά ενοχοποιούμενα ζώα, επειδή είναι τα πιο συνηθισμένα κατοικίδια. Ωστόσο, αλλεργία μπορεί να προκαλέσει οποιοδήποτε ζώο με τρίχωμα ή φτερά, όπως κουνέλια, ινδικά χοιρίδια, χάμστερ, ποντίκια, άλογα και πτηνά. Τα ζώα χωρίς τρίχωμα ή φτερά (π.χ. ψάρια, ερπετά) σπάνια προκαλούν αλλεργία.

Υπάρχουν υποαλλεργικά κατοικίδια;

Όχι. Δεν υπάρχει πραγματικά υποαλλεργική ράτσα σκύλου ή γάτας. Κάποιες ράτσες μπορεί να χάνουν λιγότερο τρίχωμα, αλλά εξακολουθούν να παράγουν αλλεργιογόνες πρωτεΐνες στο δέρμα και στο σάλιο. Γι’ αυτό και άτομα με αλλεργία σε ζώα μπορεί να εμφανίσουν συμπτώματα ακόμη και σε υποαλλεργικές ράτσες.

Ποια είναι τα πιο συχνά συμπτώματα;

Τα συμπτώματα είναι αυτά της αλλεργικής ρινίτιδας, του άσθματος, της κνίδωσης εξ επαφής ή της δερματίτιδας. Εμφανίζονται κατά την επαφή ή λίγο μετά και μπορεί να επιμένουν ώρες ή ημέρες.

Συνήθως περιλαμβάνουν:

Μύτη: φτέρνισμα, καταρροή, μπούκωμα, φαγούρα στη μύτη ή στον ουρανίσκο, οπισθορρινική καταρροή.
Μάτια: κόκκινα, δακρυσμένα, με έντονη φαγούρα και πρήξιμο γύρω από τα βλέφαρα.
Δέρμα: φαγούρα, εξάνθημα, κνίδωση (καντήλες), έξαρση εκζέματος, ειδικά μετά από γλείψιμο ή γρατζουνιά.
Αναπνευστικό: βήχα, συριγμό, σφίξιμο στο στήθος, δύσπνοια

Μπορεί η αλλεργία στα ζώα να επιδεινώσει το άσθμα;

Ναι. Σε άτομα με αλλεργικό άσθμα, τα αλλεργιογόνα των ζώων μπορεί να προκαλέσουν παροξύνσεις άσθματος, ακόμη και σοβαρές κρίσεις. Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν μέσα σε 15–30 λεπτά από την εισπνοή αλλεργιογόνων και απαιτούν καλή ρύθμιση του άσθματος και προσεκτική αποφυγή.

Πού κρύβονται τα αλλεργιογόνα των ζώων;

Τα αλλεργιογόνα είναι πολύ μικρά και ελαφριά. Αιωρούνται στον αέρα, κολλάνε σε ρούχα και μεταφέρονται εύκολα. Συγκεντρώνονται σε χαλιά, καναπέδες, κουρτίνες, στρώματα και μπορούν να παραμείνουν στο σπίτι έως και 6 μήνες μετά την απομάκρυνση του ζώου.

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Η διάγνωση βασίζεται:

Στο ιστορικό (σχέση συμπτωμάτων με επαφή με ζώα).
Στην κλινική εξέταση.
Σε αλλεργιολογικές δοκιμασίες, όπως:
- Δερματικά τεστ νυγμού (skin prick test) με εκχυλίσματα επιθηλίων ζώων.
- Αιματολογικός έλεγχος (ειδικές IgE).

Η διάγνωση από αλλεργιολόγο βοηθά να ξεκαθαριστεί αν τα συμπτώματα οφείλονται πράγματι σε ζώο ή σε άλλο αλλεργιογόνο (π.χ. σκόνη, γύρη).

Ποια είναι η καλύτερη αντιμετώπιση;

Η πιο αποτελεσματική στρατηγική είναι η αποφυγή ή ο περιορισμός της έκθεσης. Όμως τα άτομα που έχουν κατοικίδια σπάνια προτίθενται να τα αποχωριστούν. Όταν λοιπόν αυτό δεν είναι εφικτό, συνδυάζονται περιβαλλοντικά μέτρα και φαρμακευτική αγωγή.

Μέτρα στο σπίτι

Κρατήστε το ζώο εκτός υπνοδωματίου.
Αποφύγετε την πρόσβαση σε υφασμάτινα έπιπλα.
Χρησιμοποιήστε καθαριστές αέρα με φίλτρα HEPA.
Συχνό σκούπισμα με ηλεκτρική σκούπα HEPA και ξεσκόνισμα με υγρό πανί.
Πλύσιμο χεριών και ρούχων μετά την επαφή με ζώα.
Το μπάνιο και το βούρτσισμα του ζώου να γίνεται από άτομο χωρίς αλλεργία, κατά προτίμηση εκτός σπιτιού.

Ποια φάρμακα χορηγούνται σε αυτές τις περιπτώσεις;

Η συμπτωματική φαρμακευτική αγωγή περιλαμβάνει:

Αντιισταμινικά
Ρινικά κορτικοστεροειδή σπρέι
Οφθαλμικές σταγόνες
Εισπνεόμενα φάρμακα

Υπάρχει μόνιμη λύση;

Σε άτομα με επίμονα ή σοβαρά συμπτώματα, μπορεί να προταθεί ανοσοθεραπεία (υποδόρια εμβόλια ή υπογλώσσιες σταγόνες). Με σταδιακή έκθεση σε μικρές δόσεις αλλεργιογόνου, το ανοσοποιητικό «εκπαιδεύεται» να αντιδρά λιγότερο έντονα. Πρόκειται για μακροχρόνια θεραπεία, αλλά μπορεί να προσφέρει σημαντική και διαρκή βελτίωση.

Πότε πρέπει να ζητήσω άμεση ιατρική βοήθεια;

Αν εμφανιστεί έντονη δύσπνοια, συριγμός που επιδεινώνεται γρήγορα, αίσθημα πνιγμού ή σοβαρή κρίση άσθματος, απαιτείται άμεση ιατρική εκτίμηση.

Η αλλεργία στα ζώα δεν αφορά το τρίχωμα, αλλά τις πρωτεΐνες στο δέρμα, στο σάλιο και στα ούρα. Δεν υπάρχουν υποαλλεργικά κατοικίδια, όμως με σωστή διάγνωση, κατάλληλα μέτρα στο σπίτι και εξατομικευμένη θεραπεία, τα περισσότερα άτομα μπορούν να ελέγξουν τα συμπτώματα και – σε ορισμένες περιπτώσεις – να συνυπάρξουν με τα ζώα.